همانطوریکه در قسمت های قبلی تأکید شد, کیفیت بازیکنان و سایر شرایط موجود یک تیم , تعیین کننده نوع سیستمی است که آن تیم بازی خواهد کرد. این موضوع را هم در این جا اضافه می کنیم که برای مقابله با یک سیستم آنتی سیستم یا ضد سیستم طراحی شده و در زمین اجرا می شود. تاریخ سیستم های بازی در فوتبال گویای این حقیقت است. سیستم ww و ۴-۲-۴ در حقیقت تلاش هایی است که در دورای گذشته برای تکامل و همچنین مقابله با سیستم mwبه کار گرفته شد.
شیوه ۴- ۲ – ۴
این ترکیب در اوایل دهه ۱۹۵۰ بوسیله تیم مجارستان ابداع شد. در این شیوه ، دروازه بان ، چهار مدافع شامل دو مدافع کنار و دو مدافع وسط ، دو هافبک ، چهار مهاجم شامل دومهاجم کنار و دو مهاجم وسط وجود دارند .
ترکیبی جدید که به فوتبالی روان همراه با زیرکی تاکتیکی بازیکنان اهمیت می دهد . شش بازیکن ستون مرکزی این شیوه را تشکیل می دهند : دو مدافع وسط ، دو هافبک و دو مهاجم وسط . در کنار این بازیکنان ، دیگران نقش مکمل داشته و متناسب با نیاز به دفاع یا تهاجم به آنها اضافه می شوند . در مقایسه با شیوه WM عنوان بازیکنان تغییر می کند : برای شیوه ۴ – ۲ – ۴ صحبت از مدافعان کنار راست و چپ ، مدافعان وسط راست و چپ ، هافبک ها ، مهاجمان کنار راست و چپ . مهاجمان وسط راست و چپ به میان می آید .
نقش هافبک ها در شیوه ۴ – ۲ – ۴ مهم است . آنها نه تنها باید شکاف های موجود را پر کنند ، بلکه باید بازی را نیز هدایت کرده و توپ را به سمت چهار بازیکن مهاجم بفرستند . در شیوه ۴ – ۲ – ۴ ، تنها در شرایط استثنائی بایددریبل زد ، زیرا حرکت روان بازی را که مورد نظر تیم است ، کند می کند . در این شیوه استفاده از پاس های بلند عاقلانه تر است . مهاجمین باید مرتبا حرکت کرده و تقاضای توپ کنند تا بهتر در معرض دید دو هافبک قرار بگیرند . آنها برای دریافت توپ باید عقب تر بیایند و فاصله خود را با هافبک ها کمتر کنند . در دفاع هیچگونه عمل غیر معمول نباید انجام بگیرد و مدافعین باید اقدام به یار گیری شدید کنند .
برای اینکه شیوه ۴- ۲ – ۴ موثر باشد ، اصلی اساسی که همانا روحیه همبستگی است باید رعایت شود .: وقتی تیم صاحب توپ است ، همه بازیکنان مهاجم ، و زمانی که تیم بدنبال توپ است همه مدافع می باشند این اصل اساسی شیوه ۴ – ۲ – ۴ تکنیک بازی گروهی را به ما گوشزد می کند ، که بعدا این موضوع را مورد بررسی قرار خواهیم داد .
مزایای شیوه ۴ – ۲ – ۴
• مدافعین کنار امکان بیشتری برای نفوذ از گوش های زمین خواهند یافت .
• پیشرفت کار تیمی بهتر می شود .
• هر بازیکن مسئولیت منطقه خود را بعهده می گیرد و نیروی خود را صرف آن می کند . بنابراین بازده کار بیشتر است . شیوه ۴ – ۲ – ۴ از سرگردانی بازیکنان در زمین جلوگیری می کند .
• بازیکنان تیم از لحاظ تعداد به حریف برتری خواهند داشت ، البته در صورتی که هافبک های عقب به اندازه کافی توانائی بدنی و تکنیکی داشته باشند.
• در شیوه ۴ – ۲ – ۴ بازی دو نفره و سه نفره ضرورت دارد . در نتیجه ، روحیه کار گروهی بسیار خوبی در تیم ایجاد می شود .
معایب شیوه ۴ – ۲ – ۴
• چنانچه می خواهید بازی شما موثر باشد ، ناچار هستید از دریبل زدن و اتلاف وقت خودداری کنید.
• اگر آزادی عمل هافبک ها را مدود ا کم کنید ، به طوری که نتوانند توپ را به سوی جلو توزیع کنند ، نظم بازی بهم خواهد ریخت .
• مدل دبل دبلیو :
• آرایشی توسعه یافته از فرم دبلیوم می باشد که توسط مربی مجارستانی “مارتن باکووی ” ابداع شد . او با چرخانیدن سیستم ام دبلیو که از سه مدافع و دو دفاع میانی و …. تشکیل می شد این فرم را به وجود آورد. نقص این آرایش در این بود که مهاجم مرکزی ناگزیر باید مدام به خط میانی می رفت تا نقش بازی سازی را بر عهده بگیرد. در این سیستم وظیفه یکی از هافبک ها صرفا دفاع کردن بود.این آرایش باعث به وجود آمدن آرایش ۴ – ۱- ۳ – ۲ شد و هنگامی که تیم موقعیت خود را از دست می داد به آرایش ۳ -۲ – ۳- ۲ تغییر شکل می داد . به همین منظور پیشینه این سیستم را به سیستم دبلیوم و ۴ – ۲ – ۴ نسبت می دهند. این سیستم در
پایگاه خبری باشگاه فرهنگی ورزشی گازال جناح