|
مقالات مفید پیچک: امر به معروف و نهی از منکر |
|
 |
 |
مفهوم امر به معروف و نهی از منکر
معروف در لغت به معنای «شناخته شده» است. بنابراین هر رفتاری که در میان مردم رایج باشد معروف است. اما به تدریج موارد کاربرد این واژه محدود و تنها به رفتارهایی اطلاق شد که از نظر مردم پسندیده است. از این رو، معروف معادل رفتار پسندیده و امر به معروف به معنای دستور دادن به رفتارهای پسندیده است.
منکَر نیز در لغت به معنای ناشناخته است و هر رفتار ناشناخته را منکر گویند و چون عموم مردم معمولاً از رفتارهای ناپسندیده پرهیز می کنند آن رفتارها در میان مردم ناشناخته و منکر است. موارد کاربرد این واژه نیز به تدریج محدود و تنها به رفتارهای ناپسند اطلاق شد؛ بنابراین نهی از منکر باز داشتن و منع کردن از رفتارهای ناپسند است.
در نظام اخلاقی اسلام معیار پسندیده و ناپسند بودن رفتار، منابع دینی است. معروف آن است که در منابع دینی به عنوان رفتار پسندیده معرفی شده و منکر نیز آن است که در منابع دینی ناپسند شمرده شده است. از این رو، برخی در تعریف امر به معروف و نهی از منکر گفته اند:
امر به معروف عبارت است از ارشاد به راه های رشد و نجات بخش و نهی از منکر عبارت است از منع از آنچه با شریعت موافق نیست.
|
از صفحات دیگر
نیز دیدن نمایید |
|
|
|
