غزل شماره 211 حافظ ، ﻿دوش می آمد و رخساره برافروخته بود</nobr>

Admin
۱۴۰۵/۰۸/۲۳ | ۰۴:۲۴:۴۹

فال حافظ به شما چنین می گوید :

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود ، تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود
رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی ، جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود
جان عشاق سپند رخ خود می دانست ، و آتش چهره بدین کار برافروخته بود
گر چه می گفت که زارت بکشم می دیدم ، که نهانش نظری با من دلسوخته بود
کفر زلفش ره دین می زد و آن سنگین دل ، در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود
دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت ، الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود
یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد ، آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود
گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ ، یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود

تعبیر: کسی را دوست می داری ولی او روی خوش به تو نشان نمی دهد و پیوسته تو را تهدید کرده و آزار می دهد. اما تمام اینها ظاهری است. او قصد امتحان تو را دارد و در باطن به تو علاقمند می باشد. عشقی که داری با پول و مال دنیا عوض نکن که ارزش آن بیش از اینهاست.

سیستم فال حافظ که در سایت پیچک در دسترس شماست ، از کامل ترین و بهترین برنامه هایی است که تاکنون در خصوص فال حافظ تولید و در جامعه مجازی منتشر شده است، برای دریافت کدهای فال حافظ برای وبلاگ و سایت روی لینک ضربه بزنید.

برای فال بیشتر ما را دنبال کنید

👇به جمع همراهان ما در یکی از اپلیکیشن های زیر بپیوندید👇
تلگرام	سروش	روبیکا	آی گپ	ایتا	بله
✔️در تلگرام و بله قبل از سایت برنامه های جدید معرفی می شوند✔️