سری جدید عکس های مریلا زارعی در خرداد ۹۱

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

ستاره: در حالی که بازیگران زن ایرانی طی یک سال اخیر در حوزه سینما و در سطح بین المللی خبرساز بوده اند، انتشار تصویر ترانه علیدوستی روی جلد کتاب کی نویسنده مشهور اهل ترکیه قابل توجه است.

این کتاب با نام «شرف» (Honour) را الیف شفق در سال ۲۰۱۲ و به زبان انگلیسی منتشر کرده است. داستان درباره دختری اهل کردستان ترکیه است که از زندگی تلخ و زجرآور در روستا رها می شود و به اروپا می رود تا زندگی تازه ای بیابد، ولی در اروپا نیز قربانی شرف می شود.

در این کتاب، نویسنده سعی می کند به خواننده القا کند که زندگی این دختر بسته به شرف پدر و برادر اوست. الیف شفق که در سال ۱۹۷۱ در شهر استراسبورگ فرانسه متولد شده، رمان هایی به انگلیسی و ترکی و فرانسوی منتشر کرده است.

پیش از «شرف» شفق دو رمان به انگلیسی نوشته است که در رمان دوم به خاطر اشاره به نسل کشی ارمنی ها از سوی دادگاه های ترکیه به جرم «اهانت به ترک بودن» متهم شد.

پرونده او در ژوئن ۲۰۰۶ بسته شد ولی در ژوئیه همان سال دوباره گشوده شد و وی با احتمال سه سال زندان رو به رو شد. مترجم و ناشر او هم با همین تعداد سال حبس رو به رو شدند. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ به خاطر کمبود مدرک، پرونده او بار دیگر بسته شد.

این نویسنده ترک که در سطح محافل ادبی جهان شهرت دارد، نخستین رمانش را با نام «پنهان» زبان ترکی در سال ۱۹۹۸ نوشت و جایزه رومی را در ترکیه برد. این جایزه به بهترین اثر ادبی معمایی اهدا می شود.

او نخستین رمان خود به زبان انگلیسی را در سال ۲۰۰۴ و دومین رمانش را در سال ۲۰۰۶ نوشت که دومی به جز اتهام برایش، با استقبال خوبی رو به رو شد و به عنوان پرفروش ترین کتاب سال ترکیه معرفی شد. این کتاب در فهرست اولیه نامزدهای جایزه معتبر اورنج هم قرار گرفت.

او به جز زمینه داستان نویسی، در حوزه مطبوعات و فعالیت هایی به نفع زنان هم تجربه دارد و جوایزی هم به دست آورده است.

اما نکته جالب آن است که روی جلد کتاب جدید او با تصویر یک بازیگر ایرانی تزئین شده و هیچ توضیحی هم در این باره ارایه نشده است. باتوجه به اینکه برخلاف ایران، در اغلب نقاط جهان قانون کپی رایت رعایت می شود، تصویر یک شخص حقیقی برای جلد یک کتاب معمولا بدون اجازه آن شخص منتشر نمی شود.

ظاهرا علیدوستی تصویر جلد این کتاب را در صفحه فیس بوک خود منتشر کرده اما توضیحی در این زمینه نداده است. دیده شدن تصویر علیدوستی روی جلد کتاب یک نویسنده خبرساز که در اروپا سکونت دارد، یکی از مجموعه اتفاق های جالب هفته های اخیر است.

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

بازدید سه بازیگر محبوب ایرانی از بیمارستان کودکان سرطانی

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

اگر خبر‌های سینمایی را در سال جدید دنبال کرده باشید، قطعاً در جریان اتفاقاتی که برای رضا داود‌‌نژاد رخ داده، قرار گرفته‌اید. این بازیگر که با مشکل کبد روبه‌رو شده بود، با انتقال به بیمارستان لاله و بعد از آن بیمارستان نمازی شیراز در نوبت پیوند کبد قرار گرفت و بالاخره در روز بیست‌وچهارم اردیبهشت ماه این پیوند انجام شد.پیوندی که در طرف دیگر آن اسم «سید‌محمد‌رضا کاکاوند» به چشم می‌خورد. مردی که به علت ایست قلبی از مدتی قبل در بیمارستان نمازی بستری شده بود و بعد از اینکه دچار مرگ مغزی شد، اعضای بدنش به سه نفر از جمله رضا داود‌نژاد اهدا شد. به همین بهانه سراغ خانم مظفری همسر محمد‌رضا کاکاوند رفتیم و از اتفاق‌های روز پیوند پرسیدیم.

چطور شد که این اتفاق افتاد و همسرتان دچار مرگ مغزی شد؟

از اوایل اردیبهشت ماه بود که سردرد‌های محمد‌رضا شروع شد. از قبل هم همیشه کمی سردرد داشت اما با مصرف مسکن بهتر می‌شد. بعد از تعطیلات عید یک بار به دکتر مراجعه کردیم و سی‌تی‌اسکن انجام دادیم و آنها گفتند که مشکل خاصی نیست. سی‌تی‌اسکن چیز خاصی را نشان نمی‌داد. اما تقریبا دهم اردیبهشت ماه بود که سردرد‌های همسرم بیشتر شد؛ طوری که به بیمارستان مراجعه کردیم. همسرم سه چهار روز را با سردرد‌های شدید گذراند تا اینکه از او ام‌‌آرآی گرفته شد.

نتیجه چه بود؟

ام‌آر‌آی‌های انجام شده نشان می‌داد که در سرش تومور وجود دارد و بیماری‌اش دوباره برگشته است.

یعنی سابقه بیماری داشتند؟

۶ سال پیش بود که به خاطر تومور در بیمارستان بستری شد و بعد از عمل جراحی مشکلش کاملاً حل شد اما نمی‌دانم دوباره چرا این سردرد‌ها شروع شد و کار به اینجا رسید.

چه شد که به بیمارستان نمازی رفتید؟

در بیمارستان شهید چمران، همسرم دچار ایست قلبی شد. مسئولان بخش گفتند ما اینجا تجهیزات کامل نداریم و تا رسیدن متخصصان قلب باید صبر کنید، اما بهتر است او را به بیمارستان دیگری منتقل کنید. ما هم تصمیم گرفتیم همسرم را به بیمارستان نمازی انتقال بدهیم بعد از دو شب پزشکان مرگ مغزی همسرم را اعلام کردند.

همان موقع بود که تصمیم به اهدای عضو گرفتید؟

راستش خیر. روز اول مداوم به این فکر می‌کردم که همسر برمی‌گردد امیدوار بودم، اما متاسفانه حقیقت این بود که او دچار مرگ مغزی شده بود. در همان روز‌ها بود که یاد صحتی که در تعطیلات عید با همسرم داشتم افتادم. آن موقع محمد‌رضا به من گفت: «بهتر است برویم کارت اهدای عضو بگیریم.» یعنی تصمیم‌مان بر این بود اما خب بیماری محمد اجازه این کار را به ما نداد. به خاطر همین احساس کردم که اگر اعضای بدنش را اهدا کنیم، خوشحال خواهد شد. با این حال تصمیم‌گیری برایم سخت بود. با خودم می‌گفتم اگر ۲ درصد هم امکان بازگشت دارد، باید منتظرش بمانیم.

چطور شد که رضایت دادید؟

فکر کردم بالاخره باید یک تصمیم جدی بگیریم. همین جا بود که خانواده همسرم مشورت کردم و به این نتیجه رسیدیدم.

چند تا بچه دارید؟

یک دختر ۱۵ ساله به اسم زهرا و یک پسر ۱۱ ساله به اسم علی.

در جریان بیماری پدرشان و شرایط خطرناکش بودند؟

روز‌های آخر حتی آنها را به بیمارستان نبردم، دلم نمی‌خواست مریضی پدرشان را ببینند و تصویر سالمی که از او در ذهن‌شان داشتند خراب شود. دلم می‌خواست همیشه پدرشان را قوی و سالم در ذهن داشته باشند.

چند سال با همسرتان زندگی کردید؟

۱۸ سال.

شغلشان چه بود؟

قبلاً در مراکز اداری کار می‌کرد ولی بعد از مدتی به شغل آزاد مشغول شد اما در کل شغل اصلی‌اش خطاطی بود و در انجمن خوشنویسان کار می‌کرد. خانواده همسرم نسل در نسل خوشنویسی می‌کردند.

همسرتان چه روزی از دنیا رفت؟

بیست‌وچهارم اردیبهشت ماه؛ آن هم در ماهی که در هشتمین روزش به دنیا آمده بود.

رضا داود‌نژاد را می‌شناختید؟ خبر داشتید در انتظار پیوند کبد است؟

بله. آقای داود‌نژاد را می‌شناختیم. بازی‌ها و خنده‌های ایشان همیشه در نظرم بود خصوصاً که امسال عید هم سریالشان را با خانواده می‌دیدیم. در سریال فراموشی یک شکل دیگری شده بودند، مثل گل پژمرده بودند و به نظر خیلی شکسته می‌آمدند. در نگاه اول اصلا نشناختم‌شان، بعداً گفتند او همان بازیگر طنز است.

وقتی به ما اعلام کردند شوهرم مرگ مغزی شده با برادر محمد‌رضا راهی بیمارستان شدیم، او گفت: می‌دونی داود‌نژاد تو بیمارستان نمازی بستریه.» همان موقع یک چیزی از ذهنم گذشت با اینکه نمی‌دانستم کبد می‌خواهد یا اینکه اصلاً همسرم می‌تواند کبدش را به او بدهد یا نه، حس عجیبی به من دست داد. به هر سختی که بود با پیوند موافقت کردیم و بعد متوجه شدم که کبد همسرم به آقای داود‌نژاد پیوند زده شده است. حس خیلی خوبی به من دست داد، همسرم یک هنرمند بود و توانست به یک هنرمند دیگر کمک کند.

از قبل نگفته بودند که قرار است کبد همسرتان به رضا پیوند زده شود؟

نه ما از این مساله خبر نداشتیم. آن روز یک چشم‌مان اشک بود و یک چشم دیگر خوشحالی. ناراحت بودم که همسرم را از دست داده‌ام و خوشحال بودم که می‌توانم به خواسته‌اش که می‌خواست کارت اهدای عضو بگیرد و در صورت مرگ مغزی، بدنش را اهدا کند جامعه عمل پوشاندیم.

با خانواده داود‌نژاد و بقیه کسانی که پیوند شده‌اند صحبت کرده‌اید؟

آنها زحمت کشیدند و به ختم همسرم آمدند. از مرگ همسرم متأثر بودند اما از اینکه جگر گوشه‌هایشان به زندگی برگشته بودند احساس خوشحالی می‌کردند.

یکی از کاربران کافه سینما به نام پارمیدا تصویری از رضا داودنژاد پس از عمل کبد برای کافه سینما فرستاده است:

گفت‌وگو با علیرضا داود‌نژاد در خصوص پیوند کبد وضعیت پسرش: بیشتر شبیه معجزه بود

روز‌های زیادی است که تلفنی پیگیر وضعیت رضا داود‌نژاد از پدرش هستیم. آنها با انتقال پسرشان به شهر شیراز منتظر بودند، کبدی اهدا شود که با شرایط بیمار همخوانی داشته باشد و عمل پیوند انجام شود و روز ۲۵ اردیبهشت این اتفاق افتاد: «واقعا روزنه امید به سوی ما باز شد تا اینکه بعد از چند روز با یک عمل ۱۰ ساعته، رضا دوباره به زندگی برگشت.

علیرضا داود‌نژاد درباره پیوند پسرش گفت: «در این مدتی که در شیراز در انتظار پیوند بودیم، وضعیت بغرنجی داشتیم، واقعا نمی‌دانستیم باید چه آرزویی کنیم، اینکه کسی مرگ مغزی شود و کبدش به پسر ما برسد، این چیزی نبود که ما بتوانیم آرزو کنیم وضعیتی که ما در آن قرار داشتیم بیشتر شبیه معجزه بود. ما فقط از خدا انتظار یک معجزه داشتیم.»

این کارگردان درباره خانواده کاکاوند نیز می‌گوید: «خوشحالم که خداوند دوباره فرزندم را به ما هدیه کرد. تصمیمی که این خانواده بزرگوار – مرحوم کاکاوند – گرفتند، بسیار با‌ارزش بود و با هیچ چیز نمی‌شود از کار خداپسندانه آنها قدردانی کرد. من تنها کاری که توانستم انجام بدهم حضور در مجلس ختم بود. آنجا با خانواده‌ای روبه‌رو شدم که با مهربانی پذیرای ما بودند و می‌گفتند. ما رضا را دوست داشتیم و وقتی شنیدیم او نیاز به کبد دارد، با خودمان گفتیم خدا کند کبد به او برسد.»

علی‌رضا داود‌نژاد که با حضور در مراسم خانواده کاکاوند برایشان آرزوی صبر کرده بود، در چند جمله کوتاه از آنها تشکر کرد: «از خانواده آقای کاکاوند صمیمانه سپاسگزاریم. دوست دارم در ملاقاتی با آنها از اقدام خداپسندانه‌شان سپاسگزاری کنم. نه فقط به خاطر اینکه کبد پدر خانواده به پسرم پیوند خورده، بلکه به خاطر کار بزرگی که انجام دادند باور کنید، همسرم و پسرم رضا از مدت‌ها قبل کارت اهدای عضو گرفته‌اند که اگر زمانی برایشان مشکلی پیش آمد اعضای بدن خود را اهدا کنند اما دست تقدیر این طور بود که او گیرنده کبد شود. نه دهنده. به محض اینکه حال رضا خوب شود، نزد خانواده کاکاوند می‌رویم تا وی شخصا از آنها تشکر کند.»

کارگردان فیلم مرهم در خصوص وضعیت عمومی پسرش گفت: «رضا حالش خوب است و البته افت و خیز‌های خودش را هم دارد اما گویا روبه بهبود است. او باید نزدیک به یک ماه در بیمارستان بماند تا دوره درمانش طی شود.»

خانواده داود‌نژاد درصدد هستند تا خانه‌ای برای اسکان رضا در شیراز پیدا کنند تا به بیمارستان نمازی نزدیک باشد و روند بهبودش را با سرعت طی کند.

هر دو گفتگو از همشهری سرنخ

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

از صبح تا پایان شب بر شما چه خواهد گذشت؟!…

فروردین:

در حالیکه امروز را به شکل انسانی آرام شروع کرده و مثل آدمی شجاع به پایان می رسانید، در این روز شخصیت دوگانه ای خواهید داشت. وقتی که ماه وارد برج حساس حمل می شود و درحالیکه طبیعت مبارزه جوی تان را به یاد شما می آورد، در نیمه روز فورانی از انرژی در شما به وجود می آورد. شما تصمیم گرفته اید که به زودی به معنویات نزدیکتر بشوید و عقایدتان را به دیگران تحمیل نکنید. حالت خونسردانه شما تا مدتها ادامه دارد؛ وقتی شما همین الان تصمیم می گیرید که برنامه هایتان را اجرا کنید، حداقل با آگاهی و مهربانی این کار را انجام دهید.

اردیبهشت:

نگران بودن در مورد کمبودها و چیزهایی که ندارید برای شما اتلاف انرژی به همراه دارد، اما امروز شاید شما قادر نباشید که به راحتی صداهایی که در مغزتان پیچیده را خاموش کنید. این صداها برای شما بسیار آشنا هستند. تشخیص دادن چگونگی شرایطتان در حال حاضر با گذشته متفاوت است، درحالیکه برانگیخته شدن ترسهای شما کمک می کند که فراتر از این موضوع و رو به پیشرفت حرکت کنید.

خرداد:

اگر امروز شخصی با یک ایده جالب به سمت شما می آید، قبل از اینکه به خوبی آن را بررسی کنید، با دید منفی ذهنتان را کاملاً به روی این ایده نبندید. حتی اگر نمی خواهید زمانتان را برای دنبال کردن فکرهای جدید تلف کنید، شما می توانید سهواً به هر پروژه خیلی پر سر و صدا جواب رد بدهید فقط به این دلیل که اخیراً درگیر یک نقشه عظیم شده اید. اگر شما بی طرف باشید و فکر بازی نیز داشته باشید، می توانید از استعدادهایتان درست استفاده کنید.

تیر:

نگهداشتن افکارتان پیش خود از درمیان گذاشتن آنها با دیگران مطمئن تر است، اما این کناره گیری که شما می توانید خودتان را از آن خارج کنید، شاید لازم نباشد. اینکه شما چگونه فکر می کنید مشکل واقعیتان نیست، بلکه مشکل در چگونگی ارتباط برقرار کردنتان می باشد. سعی نکنید شخص دیگری را وادار سازید که در قبال آرزوهای شما و حل کردن مسائل پیچیده تان احساس مسئولیت کند. دیگران نمی توانند مشکل شما را حل کنند، اما آنها می توانند به حرفهای شما گوش داده و در مراحل مختلف کاریتان پشتیبان شما باشند.

مرداد:

اکنون رفتار خوب شما شاید فقط روشتان برای پنهان کردن یک نگرانی رو به رشد باشد. مادامی که شما خنده بر لب دارید، دیگران شاید حتی متوجه نشوند که شما زمان سختی را می گذرانید. اکنون برای شما بهتر لست که احساسهایتان را با دیگران در میان بگذارید، سپس پس از اینکه آنها آشکار شدند نتیجه ای منطقی بگیرید.

شهریور:

شما امروز برای رفع کردن یک سوءتفاهم تلاش کرده و احساس مسئولیت می کنید، اما به طریقی قصد و نیت شما می تواند اشتباه تعبیر شود. حتی اگر شما فکر کنید که خیلی واضح صحبت می کنید، دیگران ممکن است که گفته های شما را اشتباه تفسیر کنند. هرچقدر هم که بیشتر توضیح بدهید، بیشتر گرفتار خواهید شد. سعی نکنید که به سختی فعالیتهایتان را توجیه کنید. اکنون ساکت بودن و کمتر حرف زدن مؤثر است.

مهر:

امروز صبح شما به خوبی به تلاشهایتان افزوده اید، برای اینکه امروز بخت با شما یار است تا فعالیتهایتان را بیشتر کنید. برنامه شما شاید یک برنامه خوب باشد، اما احتمال دارد که بعد در طول روز با موانعی مواجه شوید. اگر شما نتوانسته اید انتظاراتتان را برآورده کنید به خودتان سخت نگیرید. برای تمام کردن آنچه که امروز شروع کرده اید فردایی هم وجود دارد.

آبان:

شما امروز حتی اگر معالجه نیز شده باشید، توانایی پرستاری کردن از یک زخم کهنه را دارید. اما فقط در گذشته ماندن بهترین روش برای داشتن زندگی شاد نیست. اکنون شما فرصتی برای تغییر کردن دارید؛ و برای این کار لازم است که بیشتر از یک بار به عقب برگردید. اول باید یاد بگیرید که چگونه می توانید اشتباهات گذشته خودتان را ببخشید، پس از این کار شما خواهید توانست که به جلو حرکت کنید.

آذر:

اگر شما فکر کنید که اشخاص دیگر می خواهند به شما زور بگویند، شاید نتوانید امروز خیلی صبور باشید. حتی اگر شما نمی دانید که دیگران تا الان چگونه بوده اند، باز هم شما می توانید تفاوت بین واقعیت و دروغ را تشخیص بدهید. به صدای درونتان پاسخ مثبت بدهید؛ مادامی که شما در لحظه حال زندگی می کنید این صدا شما را اشتباه هدایت نخواهد کرد.

دی:

امروز روز متفاوتی برای شما می باشد، پس هر پروژه ای که رویش کار می کرده اید را تمام کنید تا برای دریافت پروژه های جدید آماده باشید. جرقه های شروع کار قبلاً روشن شده اند، اما سعی نکنید به منظور روشن نگهداشتن آتش آنها را کنترل کنید. بهترین حرکت برای شما اکنون این است که به سمت برنامه های کاری شخصی تان رفته و تا جایی که امکان دارد سریع حرکت کنید.

بهمن:

شما امروز می خواهید که همه چیز را ساده بگیرید، پس شما می توانید موفقیتهای قبلی تان را کامل کنید. اما حتی اگر روزتان را با آرامش شروع کنید، شاید نتوانید آن گونه که انتظار داشته اید استراحت کنید. در حالیکه شما با مسائل احساسی مربوط به گذشته تان دست به گریبان باشید، در این صورت شما بدترین دشمن خود خواهید بود. اگر شما بتوانید به خاطرات بد با دیدی مثبت نگاه کنید، درحالیکه به خودتان این شانس را می دهید که واقعاً از زندگیتان لذت ببرید، همچنین می توانید خود را از مسائل احساسی بی نتیجه رها سازید.

اسفند:

به نظر می رسد که شما زمان کافی برای انجام دادن کارهایتان ندارید، شاید شما مجبور شوید که برخی از کارهای نیمه تمامتان را رها کنید تا بتوانید برنامه های بعدیتان را انجام دهید. به خاطر پروژه های ناقصتان نگران نباشید؛ شما در هفته های آینده وقت کافی خواهید داشت تا دوباره به کارهای نیمه کاره تان بپردازید. اکنون به کارهایی بپردازید که می توانید بدون اشتباه آنها را تمام کنید.

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

عکس های لیلا حاتمی با لباس سبز در جشنواره کن

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

زنان باریگر ایرانی در حال گریم کردن/سری اول 

سهیلا گلستانی

بهاره رهنما

صدف طاهریان

شراره رخام

نیلوفر شهیدی

لیلا حاتمی

باران کوثری

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

لیلا حاتمی در اختتامییه کن با لباسی متفاوت

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

هانیه توسلی که دانش آموخته ادبیات نمایشی از دانشکده هنر و معماری است، سال ۱۳۷۹ کارش را با بازی در تئاترهای دانشجویی شروع کرد و در ادامه با نمایش «باله روی بطری‌های بی‌معنی» (لیلی تاج)، «پدر دوست داشتنی» (سعید پورشعبانی) و «پدر» (نصرالله قادری)، تجربه‌های موفقی را پشت سر گذاشت …

او بعد از تثبیت در عرصه تئا‌تر با فیلم کوتاه روی جاده نمناک (مهدی کرم‌پور) و سریال غریبه (جواد اردکانی) وارد عرصه سینما و تلویزیون شد و خیلی زود در سال ۱۳۸۰ با فیلم «شام آخر» فریدون جیرانی به شهرت رسید. از دیگر فیلم‌های این بازیگر می‌توان به «گاهی به آسمان نگاه کن» (کمال تبریزی)، «شب‌های روشن» (فرزاد موتمن)، «یک شب» (نیکی کریمی)، «کافه ستاره» (سامان مقدم) و «عصر جمعه» (مونا زندی) اشاره کرد. مجموعه‌های تلویزیونی «وفا» (محمدحسین لطیفی) و «میوه ممنوعه» (‌حسن فتحی) نیز از کارهای موفق هانیه توسلی هستند.

توسلی با وجود موفقیت در سینما و تلویزیون، هیچ‌گاه صحنه تئا‌تر را ترک نکرده و چندی است که در این عرصه پرکار‌تر نیز شده است. نمایش‌های «قرمز و دیگران» (محمد یعقوبی)، «گل‌های شمعدانی» (محمد یعقوبی)، «پروفسور بوبوس» (آتیلا پسیانی)، «کمی بالا‌تر» (آروند دشت آرای) و «آمدیم، نبودید، رفتیم» (رضا خداد) از مهم‌ترین کارهای صحنه‌ای این بازیگر به شمار می‌آیند.

گفتگوی ما با هانیه توسلی بر محور نگاه او به بازی و بازیگری شکل گرفته است.

چند وقتی است که بیشتر در نمایش‌هایی که به تئا‌تر تجربی گرایش دارند، بازی کرده‌اید. آیا به این نوع و گونه از تئا‌تر علاقه خاصی دارید؟

تئاترهایی که تا امروز بازی کرده‌ام، گونه‌ها و سبک‌های متفاوتی داشته‌اند. خیلی از نمایش‌هایی که در آن‌ها نقش داشته‌ام، درام‌هایی در قالب کلاسیک بوده‌اند، از جمله «پدر» با کارگردانی نصرالله قادری که از نخستین نمایش‌هایی بود که بازی کردم. دو نمایش «قرمز و دیگران» و «گل‌های شمعدانی» هم مثل دیگر کارهای محمد یعقوبی، نمایشنامه‌هایی محکم و سنگین داشتند. با این کارنامه نمی‌توان گفت که تنها در نمایش‌های تجربی و فرم گرا ظاهر شده‌ام.

تاکیدم روی دو سال اخیر بود. سه نمایش «پروفسور بوبوس» از آتیلا پسیانی، «کمی بالا‌تر» با کارگردانی آروند دشت آرای و «آمدیم، نبودید، رفتیم» کار رضا حداد، همه در زمره تئا‌تر تجربی قرار می‌گیرند.

نه هیچ قصد قبلی یا برنامه ریزی برای بازی در این نوع تئا‌تر نداشته‌ام. اصلاً این جوری به کار نگاه نمی‌کنم. وقتی بازی در یک تئا‌تر به من پیشنهاد می‌شود، همه چیز آن از جمله گروه، کارگردان، نمایشنامه، موضوع، مضمون و شیوه اجرایی‌اش را بررسی می‌کنم و اگر دیدم کار درخوری است، در آن بازی می‌کنم. برای همین‌‌ همان طور که گفتم، نمایش‌هایم به گونه‌ها و سبک‌های متفاوت تعلق دارند.

فیلم‌ها و سریال‌هایی هم که بازی کرده‌اید، رنگین کمانی از طیف‌های گوناگون هستند. بعضی از آن‌ها داستان سرراستی دارند و با توده‌های مردم ارتباط گسترده‌ای پیدا می‌کنند و تعدادی متعلق جریان به اصطلاح هنری تری هستند. همکاری با کارگردانان با تجربه و تازه کار را هم در کارنامه خود دارید. آیا در سینما هم دوست دارید تجربه‌های متنوع و متفاوتی را پشت سر بگذارید؟

تنها دوست دارم در کار خوب بازی کنم؛ فقط همین. انتخاب‌هایم در تئا‌تر، سینما و تلویزیون به این خلاصه می‌شود که بازی من در شکل دادن به اثری شایسته، نقشی مثبت داشته باشد.

هیچ فرقی هم بین بازی در تئا‌تر، سینما یا تلویزیون نمی‌گذارید؟

بازیگری، بازیگری است. حال اینکه در تلویزیون باشد یا تئا‌تر، فرقی نمی‌کند. یک مهارت است که باید آن را بلد باشی و بتوانی به بهترین وجه عرضه کنی. اینکه حالا بازی روی صحنه باشد یا مقابل دوربین، ارائه‌اش کمی تفاوت پیدا می‌کند، نه اصل آن.

خیلی‌ها اعتقاد دارند تلویزیون شهرت، سینما ماندگاری و تئا‌تر اصالت را برای بازیگر به ارمغان می‌آورد. شما هم موافق هستید؟

اول از همه اینکه بازیگری مقوله‌ای است که نمی‌توان شهرت را از آن جدا کرد. اما اینکه بیاییم و خط کش بگذاریم و بگوییم هر کدام از سه عرصه سینما، تلویزیون یا تئا‌تر چه چیزی به بازیگر می‌دهد، خیلی درکش نمی‌کنم. دوباره تاکید می‌کنم بازیگر فارغ از اینکه کجا نقش ایفا می‌کند، اول از همه باید خوب بازی کند.

تنها از نظر تعداد مخاطب می‌توان این سه رسانه را دسته بندی کرد که در تلویزیون از همه بیشتر است و بعد در سینما. تئا‌تر هم که در همه جای دنیا تماشاگران کمتر و البته خاص تری دارد.

اما این صحنه تئا‌تر است که بهترین محک برای ارزیابی توانایی‌های یک بازیگر است. موافق هستید؟

چون تئا‌تر پایه همه هنرهای نمایشی است. تئا‌تر و بازیگری قدمتی به عمر بشر دارند، در حالی که سینما بیش از یک قرن و تلویزیون حدود ۶۰ سال پیش به وجود آمدند.

تئا‌تر به نسبت دو رسانه دیگر، پایه‌ای‌تر است و بازیگر در آن بازیگری را به معنای واقعی یاد می‌گیرد. بعد از آنکه این مهارت را یاد گرفتی و به فوت و فن هنری‌اش آگاه شدی، خیلی راحت‌تر می‌توانی به سینما و تلویزیون بروی.

بالاخره یک فرقی بین تئا‌تر و سینما قائل شدید. درست است؟

من با ارزش گذاری روی سینما، تلویزیون و تئا‌تر نظر موافقی ندارم. اینکه بگوییم این بهتر است و آن بد‌تر، حرف درستی نیست. بازیگری مقابل دوربین یا روی صحنه هم نمی‌تواند فی نفسه بد‌تر یا بهتر از دیگری باشد. تئا‌تر مهم‌تر از سینما و تلویزیون است، نه الزاماً بهتر.

شما از آن دسته بازیگرانی هستید که کارشان را از تئا‌تر شروع کردند و بعد به سینما و تلویزیون آمدند. آن زمان که در دانشکده هنر و معماری شروع به تحصیل در رشته ادبیات نمایشی کردید، دغدغه بازی روی صحنه را داشتید یا مقابل دوربین؟

دغدغه‌ام انجام کار هنری بود به مفهوم عام. دوست داشتم هم تئا‌تر بازی کنم هم سینما. قبل از اینکه در دانشکده هنر و معماری هم شروع به تحصیل کنم، بسیار نمایشنامه می‌خواندم و تئاتر‌ها را دنبال می‌کردم. با اینکه تهران زندگی نمی‌کردم، هرچند وقت یک بار برای دیدن نمایش‌های روی صحنه با اشتیاق و هیجان به تهران می‌آمدم. کتاب‌هایی که آن سال‌ها خواندم بیشتر از کتاب‌هایی است که در سال‌های تحصیلی در دانشگاه خواندم.

شما هم مثل خیلی‌های دیگر اعتقاد دارید دانشکده‌های هنری نقش زیادی در پرورش هنرمندان ندارند؟

فضایش آدم را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اما کسی را بازیگر یا کارگردان نمی‌کند.

یعنی تحصیل در دانشگاه هیچ دستاوردی برایتان نداشت؟

دانشگاه خیلی در شکل گیری سلیقه و فکرم تاثیر نداشت. با این وجود من در دانشگاه دو استاد خوب داشتم؛ خانم نغمه ثمینی و آقای محمد چرمشیر که چیزهای زیادی از آنان آموختم.

با اینکه تئاتری‌ها متهم به ارائه بازی اغراق شده می‌شوند، در کار شما چه روی صحنه و چه مقابل دوربین، چنین چیزی دیده نمی‌شود.

من در این سال‌ها سعی کرده‌ام واقعی بازی کنم، چرا که از بازی اغراق شده خوشم نمی‌آید.

حتی روی صحنه تئا‌تر؟

بله در تئا‌تر هم‌‌ همان طور که در چند سال گذشته دیده‌اید، دوست دارم یک بازی واقع گرا و کنترل شده را ارائه کنم. من بازی‌ای را دوست دارم که در عین واقعی بودن، همدلی مخاطب را هم برانگیزد.

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

به گزارش جهان، اجرای نمایش اسکلیگ و بچه های پرواز به کارگردانی محمد عاقبتی در تالار حافظ تهران به روی صحنه رفت.

آوینی فیلم نوشت: این نمایش در حالی روزهای پایانی اردیبهشت ماه با سر و صدا روی
صحنه رفت که بازی ها و حرکات بدنی بازیگران آن باعث دلخوری مخاطبان ارزشی
شده است.

گزارش تصویری آمده در ادامه، حکایت از این دارد که قرار نیست نظارتی بر تئاتر صورت بگیرد چرا که در سال گذشته نیز دو نمایش مدتی روی صحنه رفتند که به دلیل قبح شکنی های صورت گرفته در آن ها و مخالفت ها و اعتراضات مردمی به اجبار از صحنه خارج شدند. بعد از قبح شکنی ها به نظر می رسد روند عادی سازی در این زمینه در حال شکل گیری است به گونه ای که بعد از مدت ها، حتی رسانه ها نیز از پرداختن به آن صرف نظر کنند.

حالا اینکه آیا وزارت ارشاد در این مورد سریع وارد عمل می شود یا نه باید دید در روزهای آینده چه برخوردی با “اسکلیگ و بچه های پرواز” خواهد کرد.

مجله تفریحی سرگرمی ستاره

یادم آید روز دیرین
خوب وشیرین
اول ترم
وقت بسیار
درس اندک …
حال اینک روز آخر
روز تلخ امتحانات
آخر ترم
وقت اندک درس بسیار ، درس بسیار ، درس بسیار !
.
.
.
تا حالا دقت کردین هر استادی که اول ترم با لبخند وارد میشه

آخر ترم اشک شما رو درمیاره ؟
.
.
.
تا حالا دقت کردین وقتی داری درس میخونی
و به یه صفحه عکس دار میرسی چه حالی میکنی که اون صفحه نصفست ؟
.

.
.
یه زمان از امتحانات که بر میگشتیم ، مامانمون میپرسید : چند میشیی ؟؟؟
با صدای بلند داد می زدیم ۲۰ !
یادش گرامی باد !
۱ دقیقه سکوت لطفا !!!
.
.
.
یکی از دردناکترین لحظه های زندگی اینه که وقتی داری امتحان میدی
بغل دستی هات از ماشین حساب استفاده کنن
و تو ندونی واسه چی دارن از این ماشین حساب استفاده میکنن !
.
.
.
حالا هر شب تا ۴ صبح پای نت ول می چرخیا …
یه شب خواستی برا امتحان بیدار بمونی

کافئین خالص هم بخوری ۱۰٫۵ بیهوش میشی رو تخت !
.
.
.
واحد دانشگاهی دو حالت داره :
واحد های سختو که نمیشه خوند …
واحد های آسون هم که ارزش خوندن نداره !
.
.
.
طالع بینی دانشجویی :
یه سکه میندازیم بالا ، اگه شیر اومد می خوابیم !
اگه خط اومد فیلم می بینیم !
و اگه لبه اومد درس می خونیم !!!
.
.
.
قانون پایستگی واحدها :
واحدها نه پاس میشوند نه حذف ، بلکه از ترمی به ترم بعد منتقل میشوند !

مجله تفریحی سرگرمی ستاره